یکی از رفتارهای ناپسند و اشتباه درون جامعه گرایش مردم به تجملات هست. آیا می‌دانید که تجمل گرایی یعنی چه؟ آیا می‌توانیم آراسته باشیم اما تجمل گرا نباشیم؟ نظر اسلام درون مورد تجمل گرایی چیست؟ گلچین سانگ درون این مقاله تمام و کمال درون مورد تجمل گرایی صحبت کرده هست.

 

تصوير لاک طلا

تجمل گرایی چیست؟

تجمل گرایی گرایش به تجملات و یكی از آسیب های اجتماعی و یك بیماری روان‌شناختی هست. حرکت درون مسیر اعتدال درون زندگی کمی سخت هست و گاهی پیش می‌آید که افراد راه افراط را پیش می‌گیرند و به بهانه‌های مختلف رو به تجمل می‌آورند.

تجمل گرایی درون قرآن

درون قرآن مجید از «ترف» به عنوان کلمه‌ای که از نظر مفهوم به تجمل گرایی نزدیک باشد دسترس شده هست. درون آیه ۱۱۶ سوره هود آمده هست:

«فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُو بَقِیةٍ ینْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِی الْأَرْضِ إِلَّا قَلِیلًا مِمَّنْ أَنْجَینَا مِنْهُمْ ۗ وَاتَّبَعَ الَّذِینَ ظَلَمُوا مَا أُتْرِفُوا فِیهِ وَكَانُوا مُجْرِمِینَ»

«چرا درون قرون (و اقوام) قبل از شما، دانشمندان صاحب قدرتی نبودند که از فساد درون زمین جلوگیری کنند؟! مگر اندکی از اين‌ها که نجاتشان دادیم و آنان که ستم می‌کردند، از تنعم و کامجوئی پیروی کردند و گناهکار بودند (و نابود شدند)!»

 

همچنین درون آیه ۴۵ سوره واقعه درباره اصحاب شمال و گناهکاران می‌خوانیم:

«إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِینَ»

«اين‌ها پیش از این (درون عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند»

 

خداوند درون آیه ۳۱ سوره اعراف درباره اسراف و تجاوز از حدود می فرماید:

«یا بَنِی آدَمَ خُذُوا زِینَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا یحِبُّ الْمُسْرِفِینَ»

«ای فرزندان آدم! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد، با خود بردارید! و (از نعمت‌های الهی) بخورید و بیاشامید، ولی اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست نمی‌دارد.»

آثار تجمل گرایی درون جامعه

تجمل گرایی آثار منفی فراوانی بر جامعه و افراد می‌گذارد که مهم‌ترین این آثار عبارت‌اند از:

  • طغیان و سرکشی انسان‌ها
  • انحطاط اجتماعی
  • از بین رفتن سرمایه‌های مادی و وابستگی اقتصادی
  • گسترش فقر درون جامعه
  • تبدیل ارزش‌ها به ضد ارزش
  • زمینه‌سازی برای گناهان و گسترش فحشا و منکرات
  • کاهش معنویت درون جامعه
  • از بین رفتن آرامش واقعی
  • فراموشی یاد قیامت

تفاوت تجمل گرایی و آراستگی

دین اسلام دین اعتدال هست و نه تنها اجازه دسترس از زینت‌ها و زیبایی‌های طبیعت را داده بلکه به دسترس از اين‌ها سفارش کرده هست. درون آیه ۸۷ سوره مائده می‌خوانیم:

 

«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَیبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا یحِبُّ الْمُعْتَدِینَ»

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید! چیزهای پاکیزه را که خداوند برای شما حلال کرده هست، حرام نکنید و از حد، تجاوز ننمایید! زیرا خداوند متجاوزان را دوست نمی‌دارد.»

 

ضمن این که درون سیره معصومین (ع) هم مشاهده می‌کنیم که همواره به پاکیزگی و آراستگی خود دقت داشته‌اند. ولی خارج شدن از حد اعتدال درون این زمینه مانند هر کار دیگری اشتباه هست و این خارج شده از اعتدال همان تجمل گرایی هست.

حدیث درباره تجمل گرایی

پیامبر اکرم (ص):

«ای ابن مسعود! بنابراين از من، اقوامی می‌آیند که طعام‌های پاکیزه و رنگارنگ را می‌خورند. و خانه‌ها و کاخ‌هایی بنا می‌کنند و مساجد را به زیورآلات تزیین می‌کنند. تمام همت آنان برای دنیاست که به اين دل بسته و اعتماد کرده‌اند. شرف آنان به درهم‌ها و دینارهاست و تلاششان برای شکم هست. آنان بدترین بدها هستند که فتنه‌ از آنان برمی‌خیزد و به خودشان برمی‌گردد.»

 

«هر کس براى خودنمایی یا شهرت‌طلبی خانه‌ای براى خود بسازد، روز قیامت اين خانه را تا هفتمین طبقه زمین به دوش می‌کشد، سپس به صورت حلقه‌ای آتشین طوق گردنش می‌شود، آنگاه او را با اين حال به آتش دوزخ می‌افکنند.»

 

امام علی (ع) خطاب به یکی از یارانش که خانه‌ای مرفه داشت:

«تو را درون این دنیا به خانه وسیع چه نیازی داری که درون آخرت به چنین خانه‌ای نیازمندتر هستی. تو می‌توانی با چنین خانه‌ای سرای آخرت را آباد سازی. درون این خانه مهمان‌نوازی کن و از خویشاوندانت پذیرایی نمای و حقوق خدا را ادا کن که درون این صورت آخرت خویش را تأمین کرده باشی.»

 

امام رضا (ع):

«مال دنیا جمع نمی‌شود مگر با پنج خصلت، بخل بسیار و آرزوهای دراز و چیرگی آزمندی (بر انسان) و ترک صله‌رحم (و رسیدگی به بستگان تنگدست) و دنیاپرستی و فراموش کردن آخرت.»

تجمل گرایی از دیدگاه بزرگان

منتسکیو:
«درون این زمان هست که تقوای ملی با چه سرعتی رو به انحطاط می‌رود. زمانی که مردم روم به تجمل روی آوردند، درون سلطنت «تی بر» نمایندگان سنا پیشنهاد کردند که قوانین سابق مربوط به تجمل، دوباره برقرار شود؛ شاه که مردی با اطلاع بود با این تقاضا مخالفت کرد و اعلام کرد: دولت با وضع فعلی نمی‌تواند دوام بیاورد.»

 

ابن خلدون:
«تجمل خواهی و اعیان منشی مایه بد‌بختی و انقراض جوامع هست. جوامع هر اندازه بیشتر درون تجمل خواهی و اعیان منشی فرو رود، به همان اندازه به مرز سقوط، نزدیک‌تر می‌شود. روند سقوط نیز به این صورت هست که اسراف گری و تجمل طلبی به تدریج سبب فقر و تهیدستی جوامع و حکومت‌ها می‌شود و هر قدر تجمل و اسراف، زیاد شود، به همان اندازه، تهیدستی نیز افزایش می‌یابد تا جایی که ثروت موجود، دیگر جوابگوی اسراف و تجمل نخواهد بود. بدین ترتیب قومی که به این کار عادت کرده‌اند به تدریج ضعیف و زبون می‌گردند و تا مرز نابودی پیش می‌روند.»

 

جرجی زیدان:
«بنابراين از اين که اعراب به کشورگشایی پرداختند، سیم و زر و غلام و کنیز به جزیره العرب روان گردید و اندک اندک، اعراب مسلمان به فساد و هرزگی گراییدند.»

 

امام خمینی:
«طبع کاخ‌نشینی با تربیت صحیح، منافات دارد؛ با اختراع و تصنیف و تألیف و زحمت، منافات دارد. اگر سراسر دنیا هم بخواهید گردش کنید و پیدا کنید، اگر موفق بشوید، یکی دو تا و چند تاست. تمام مصنفین از این کوخ‌نشینان بودند تقریباً و تمام مخترعین از همین کوخ‌نشینان بودند تقریباً. ما باید بکوشیم که اخلاق کاخ‌نشینی را از این ملت بزداییم. اگر بخواهیم ملت جاوید بماند و اسلام را اين طوری که خدای تبارک و تعالی می‌خواهد، درون جامعه ما تحقق پیدا کند، مردم را از خوی کاخ‌نشینی به پایین بکشید.»

 

گروه مذهبی گلچین سانگ

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما